Oud en nieuw, 't heden verbonden met het verleden. De kracht van het water van het riviertje de Paiva gaf ooit de energie aan de hier eens zo belangrijke wolindustrie.

Wat is gebleven is de molen, het zuivere water en de forellen die zich hier ongebonden kunnen uitleven. De hamers liggen stil, zij die eens de wol tot vilt sloegen.

Het paadje naar 't hoekje waar men een plas kon doen (nodig voor het proces ) is nog herkenbaar.

Boven in het dorpje, als u naast de mais- bewaarhuisjes zit en uitkijkt naar het westen, over het groene Paiva dal, ziet u aan de einder de silhouetten van het Montemouro gebergte.