|
De
dorpsbron, het leven, de ontmoeting, de gulle lach, het verkoelende,
" ja " de fontein eens het trefpunt van de vriendelijke
dorpsbevolking.
Maar
ach, ook hier de vooruitgang.
Ieder
heeft nu zijn eigen bron in huis:
de
waterkraan.
Aan
de rand van het een paar straatjes tellende dorpje, tussen de groene
terrasjes, het geluid van hakkende werktuigen.
De aardappeloogst, stemmen
klinken vrolijk in de avondschemering, het licht wordt geler en de
schaduwen van de pijnbomen langer, hij wijst op de reeds gevulde zakken
als hij zich het zweet van het voorhoofd wist, van de winter is er
FATURA na CASA
(
overvloed in huis.)
|